Welkom bij Derf’s web-log
Onder het motto: het geeft niet wat je doet als je er maar niet moe van wordt, steek ik ook maar eens de handen uit de mouwen.

http://www.bloodyfingermail.com/message.php?id=767761

Ziek. eigenlijk al de hele week. Maar je kent dat wel. Effe een paar belangrijke afspraken lukte wel. Nee dus. Afgelopen woensdag zat ik als een zwetende marmot aan tafel met de hoogste baas van m’n bedrijf
Gezelig (is anders). Vandaag, alweer wat beter. En dan word ik vervelend. In bed liggen is heerlijk maar alleen als je dag ervoor VEEEEl te lang/laat op stap bent geweest. Godzijdank bracht de postbode de Marie Claire. Ik lees alles.
Kijk ik op pagina 18…een rectificatie…heerlijk om gelachen….heb je het berichtje hierboven gelezen?.

Moet je je voortstellen, laat een gerenomeerd vrouwenblad je aan het woord over billen , buik, vagina en handen. Denk jij…ik kies handen…lekker veilig.
Krijg je het blad onder ogen hebben ze jouw naam en foto gezet onder het verhaal van een mevrouw die haar schaamlippen heeft laten bijpunten….vinnik dus leuk.
Leg dat maar eens uit aan je collega’s….joh wat leuk…heb je d’r van die dr’. Spock puntjes aan laten zetten…heel leuk

Voor de rest heb ik dus 52 graden koorts en heb ik het gevoel dat , op een onbewaakt ogenblik E.T. heb doorgeslikt…ik hoest onverklaarbare groene haarballen op.

fijn weekend

Ze zeggen dat je nooit de hand mag bijten die je voedt…toch maar even doen. Tuuk, ik werk voor een Amerikaans bedrijf…maar dat betekend nog niet dat je alles maar gewoon moet vinden wat daar gebeurd.
Sterker nog ik begin steeds meer een hekel te krijgen aan dat land en het merendeel van z’n inwoners.

Zo zag ik gisteren nog even een stukje van de “state of the Union” , zeg maar de troonrede maar dan van Bush. Wat een ongeloofelijk domme man vind ik dat toch. Het moment waarop ik toch even teiltje nodig had was het moment dat een Iraakse kiezer de ouders van een omgekomen Amerikaanse soldaat bedanktje.
Toen moest er echt even een Chinees naar buiten (vrij naar van Kooten en de Bie).

Maar het kan nog gekker. Amerikaanse Christelijke fundamentalisten hebben een nieuw aardsvijand gevonden…SPONGEBOB SQUAREPANTS. De reden: deze altijd gezellige gele spons die leeft in Bikinibroek loopt regelmatig hand in hand met zijn beste vriend Patrick, een roze zeester. En dat kan natuurlijk niet.

Tijdens een ‘black-tie gala for republikeinse congresleden zei de anti-homolobby-ist James Dobson dat Spongebob de belichaming is van het (homosexuele) kwaad, en een gevaar is voor de Amerikaanse samenleving. Hij veklaarde dan ook de oorlog aan Spongebob en Patrick.
Nog even voor de duidelijkheid: een tekenfilm over een gele spons en een roze zeester die hand in hand lopen, en een mafkees die daarover een (serieuze!) speech houdt tegenover republikeinse leden van het Amerkaanse congres. IK WORD GEK.

Maar hij heeft natuurlijk wel een punt…als een gele spons hand in hand gaat lopen met een roze zeester dan moet iemand wel opkomen voor de Amerikaanse samenleving en het gevaar dat die loopt.
Lang leve James Dobson, die een paar jaar eerder al tinky winky (EEN TELETUBBY MET EEN HANDTAS) aan de schandpaal nagelde. Wat die teletubbie flikte kon natuurlijk echt niet.

Hier nog even de twee viezerikken

Nou ja …als iedereen aan die gekte meedoet….morgen is de Tempelreunie….

Daar was ik nogal eens te vinden…topavondjes meegemaakt. Alhoewel ik op de meeste avonden ongeveer twee keer ouder was dan de gemiddelde bezoeker (Rob en Henk, de K%^$^R kaartjesknipper) uitgezonderd. Gelukkig heb ik heel m’n leven al een bord voor m’n kop gehad. Van leeftijd, die van mezelf voornamelijk, heb ik me nooit wat aangetrokken.

Zondag vieren we, gevoelsmatig voor de 4e keer, de verjaardag van M&M. Dus laat kan ik het niet maken, hoopt Enomis. Persoonlijk denk ik dat je het best door dit soort zondagen heenkomt, als je nog half lam bent van de avond ervoor. Daarmee natuurlijk ook m’n imago bevestigend voor de schoonfamilie. ooo, moet je die Derf eens kijken, kan toch echt niet,…etc. Net een gewone zondag dusss.

Hier nog even de foto van de vorige Tempelreunie, dus mocht je nog twijfelen…..KOMMM

hawaii…skitterend

daar zijn we weer…. 7 dagen hawaii 4 dagen reizen..lekkahh
Gecancelde vlucht, koffers zoek, geweigerd op de retourvlucht…KLM echt een aanrader. Ben net klaar met m’n twee kantje stellende klachtenbrief.
DOOODD KLM moet Dood. Hawaii was daarentegen erg leuk. Beetje lang reizen, dat wel. Afgelopen zondag was ik om 18.00 uur op het vliegtveld van Maui en ik was afglopen dinsdagochtend thuis.
Twee nachten overslaan (slapen in een vliegtuig?? daggutnie). Lekker zo’n 27 graden daar. Nog wat aan whalespotting gedaan. Bleek je de humpbags (??) ofwel bultruggen niet eens te mogen harpoeneren…kut, d’r is toch niks mooier dan een beschermde diersoort afknallen?
Walvis huggen werd het…ok mooi. Daarna nog gesnorkeld (voor mensen in het nachtleven: nee dit heeft niets met drugs te maken). Ik begrijp niet wat die mensen eraan vinden…nog nooit zoveel zeewater binnen gekregen. Vissies gezien, tuuk. Maar de meeste vissen kwamen pas nadat m’n buurman over de reling heen over z’n nek ging (een tedje leggen, volgens Elvisch de verbouwer)
Enomis werd , nadat de barbeque (op de boot) was aangestoken, wat stil. De combinatie deining en vette hamburgers bleek teveel van het goede. Ik heb ‘r nog nooit zo stil gezien. De bestelling voor een geinig bootje is er inmiddels uit…heerlijk rustig

Drukke tijden komen eraan, M&M’s feestjes….zometeen lekker kleien met 12 6/7 jarigen…sorry ik bedoel pottenbakken en over anderhalve week een cowboy en indianen feest met ongeveer net zoveel 5/6 jarigen. Daartussen in nog even de twee verjaardagen vieren voor de familie en vrienden…HEEEEERLIJK, ‘k ben gek op verjaardagen

luctor et emergo

hierbij nog even de reden waarom ik me zo thuis voelde op Hawaii

Hawaii

Zooo, mooie tijd om iedereen eens de aller aller aller aller beste wensen voor 2005 te wensen.
Tuuk, is het jaar al voor de helft weer om. Wat een kutdagen. Vooral Kerst. Maar goed we hebben het weer gehad. Op een of andere manier breekt bij ons in de familie altijd de pleuris uit zo rond de ‘feestdagen’.
Dit keer was m’n schoonfamilie de kwade genius. Gelukkig ben ik de ‘koude kant’ en was er van een erfenis toch al geen sprake.
‘k ben nog wel naar het kesrtcircus geweest in Carre. Toevallig vond ik recht voor Carre een parkeerplekje, bij het betalen (jaaa in a’dam centrum moet je parkeergeld betalen), begreep ik waarom dat plekje en die ernaast nog vrij waren…om tot 23.30 te mogen staan moest ik 21 euro afrekenen. Joh zul je zeggen , ben je dan al 2 dagen voor het circus begon gegaan?? Neen, ik was er om 17.45. Lekker.

Ik ben geen circusmensch maar dit was wel OK. Wel een beetje laat , de voorstelling begon om 20.15 en dat is laat omdat ik de trotse vader ben van 2 kinderen die altijd tussen 7 en 8 op bed liggen.
Zoals sommige mensen weten worden mijn kinderen wat druk en soms lastig als ze te laat naar bed gaan. Ik zag het dan ook zwaar in voor de leeuwentemmer. Zelf Emile Ratelband durft zijn hoofd niet in mijn zoon’s muil te duwen als ‘ie te laat naar bed is geweest (mijn zoon , that is).

Hoogetpunt , letterlijk, was de trapezeact. Een 8 tal Chinees uitziende mensen deden huiveringwekkende stunts op de trapeze, EN lieten deze soms zelfs los, waardoor zij soms door de leucht zweefde…magnefiek.
En, ook meegenomen, weet ik nu ook hoe ze afspreken welke truc ze gaan doen. Ze roepen iets, voor ons, onverstaanbaar….maar na uitgebreide bestudering blijkt dat grote overeenkomsten te hebben met de Cineese keuken. Dus eigenlijk roepen ze een nummer. Wel vervelend want ik dacht constant dat de babi pangang met magervlees werd geserveerd
Mager vlees was het natuurlijk wel daar aan die trapeze.
Tots slot, ik spreek 23.00 uur. Zou een niet nader bij naam genoemde Chinese dame een VIER(4) voudige salto achterwaarts gaan maken…en dat was nog NOOIT door iemand gepresteerd. Die avond wederom niet. Toen het na 4 pogingen nog niet was gelukt vreesde ik dat het laat zou gaan worden. Gelukkig nam ze haar verlies sportief op.

Oja dan nog even waarom ik zo lang niet heb gelogd…loggen is zoooo 2004.

De andere reden is dat ik jullie wilde laten wennen aan het feit dat er HELEMAAL niets gebeurd op deze pagina. De komende 2 weken zit ik namelijk in (of op?? je zit ook OP Scheveningen, toch , Peet?) HAwaii. ‘An island so nice you have to put in the ‘i’ twice.

Aloha, tot over een poosje

so den tyfus….het zit er gelukkig weer op Sinterklaas. Om de stress van de dag zelf wat te verlichten hadden we een dagprogramma uitgedacht.
‘s-ochtends zwemmen en des middags Derf met M&M naar de bioscoop. Dit omdat op dit soort dagen de spanning dusdanig hoog oploopt dat na een uur of wat thuis, de beide terroristen het behang van de muur beginnen knagen. Zelfs een leuk modieus vestje met veters op de rug helpt hier niet tegen. Natuurgeweld…verlies je altijd.
Omdat we een democratisch gezinnetje zijn werd er gestemd over naar welke film we zouden gaan. Het werd Pluk en de Petteflet. Gillend en brullend heb ik nog geprobeerd daar de Incredibles van te maken. Helaas. Pluk bleek een hele leuke film. Zoals vele van mijn vrienden weten is mijn geestelijke ontwikkeling niet veel verder dan die van mijn kinderen, hetgeen recentelijk ook nog eens werd bevestigd toen ik, gezeten vanuit mijn luie stoel, voor de grap meedeed aan ‘m’n echte leeftijd’. Shocking…iedereen is daar ouder; ik bleek 7, geestelijk wel te verstaan, conditioneel bleek ik 70.

enfin, pluk was leuk…Maar nu het grappige het huisdier van Pluk heet Zaza, een kakkerlak. De stem werd gedaan door Owen Schumacher (Koefnoen, Kopspijkers). Grappig, de kakkerlak had de stem van Balkenende, vinnik dus leuk.

tot slot nog even een kiekje gisteravond na pakjesavond genomen…papa is moe (en dan wil ‘ie nog wel eens wat laten lopen)…

Biba heeft mij zojuist het stokje van een sort of ketting-sinterklaas-achtig-rijm brief ding in mijn mik gestopt. Omdat ik overal galbulten en uitslag krijg van dit soort dingen en ik er ook niet om gevraagd heb, een gedicht.

Zoals een aantal van mijn vrienden weten…als ik iets MOET doen… doe ik meestal niets…zo ook nu…

Voor degene die dit leest…ik ga het stokje zeker niet aan iemand doorgeven. Als je dit vrijwillig leuk vindt dan pak je het stokje maar op.

Zoals ik in mijn bestaan,
al zoveel dingen als een nachtkaars heb laten uitgaan.
Is het mij wederom een groot genoegen
om op mijn luie reet en zonder zwoegen
dit fenomeen, een der slechtere initiatieven,
wat mij betreft op kan tieven.
komt er een lezer van dit gedicht op een idee
dan zeg ik: doe er iets mee
Onder geen voorwaarde en beding
zal ik meedoen aan deze onzin
al stoppen ze een gloeiende pook in mijn kanaal, ik krijg nog liever de syf
dan dat ik een vriend opzadel met deze kutkettingbrief
Als je dit leest en je denkt van: heeeee
pak dit dan op en val mij d’r niet meer lastig mee

ik heb toch een naam hoog te houden…

Op 93 jarige leeftijd is zojuist ZKH Prins Bernard gecapituleerd.

‘k ben kapot…ga nu naar bed